فواید بازی وانمود سازی

create forum اضافه کردن دیدگاه جدید remove_red_eye 2605 خواندن

 

بازی، فعالیتی ذاتی و طبیعی است که بیشتر کودکان برای خود بازی، بازی می کنند؛ نه برای رسیدن به چیزی. پس بازی اختیاری، خودانگیخته و لذت بخش است. دوران کودکی سرشار از تخیل است.

پایه ساز زندگی سرشار از نشاط در بزرگسالی و نیز زمینه ساز آموزش مهارت های سازگاری برای مواجهه با مشکلات زندگی است. فعالیت های وانمودی که در دوران کودکی، آغاز و در زندگی بزرگسالی ادامه می یابد، مقدمات سلامت روانی در آینده افراد را فراهم می کنند.
در بازی های وانمودی شی ء یا نشانه، جانشین چیزی دیگری می شود یا نشانه یا سمبل چیز دیگری به کار می رود. به طور مثال یک جعبه، سمبل یک ماشین، یا یک عروسک، سمبل یک بچه و ... بنابراین، بازی تخیلی بعضی مواقع بازی نمادین نیز نامیده می شود. (1)


واژه وانمود به معنای تصور یا خیال کردن، واژه ای کاربردی در بازی کودکان است. چرا که کودک وانمود می کند حادثه ای رخ داده است یا عملی را انجام داده است یا خود رابع جای کس دیگری قرار داده است. (2) پس می توان گفت بازی وانمودی، شامل یک فیلم نامه معینی است که در آن، کودک، فعالیتی را انجام می دهد و یا از اشیا به طور تخیلی استفاده می کند. (3)

 

فواید بازی وانمود سازی


بازی های تخیلی برای کودکان معمولی فواید بسیاری دارد همان طور که برای آنها نشاط به همراه دارد. تحقیقات علمی نیز این مسئله را اثبات کرده است.

 

خلق و خوی بهتر


تحقیقات نشان داده است، کودکانی که در بازی های وانمود سازی گوناگون مشارکت می کنند، احتمالا خندان تر هستند و نشانه های شادی، خوشبختی و رضایت را بیشتر بروز می دهند. کودکانی که در وانمودسازی های خودجوش، توانایی کم تری دارند، غمگین و ناخشنود هستند و زودتر عصبانی می شوند؛ مزاحم بازی دیگران می شوند، سبب عصبانیت پدر، مادر و معلمانشان می شوند و در همان سال های اول برچسب " بچه بدخلق " بر آنها می زنند.

 

خودآگاهی


کودکانی که وانمود می کنند با فنجان خالی به خودشان، مادر، یا اسب اسباب بازیشان غذا می دهند، گام مهمی در خود پروری بر می دارند. آنان غیر واقع را تشخیص می دهند اما از آن با شادی، استفاده می کنند. خالی را پر در نظر می گیرند و حیوان اسباب بازی را بچه انسان تصور می کنند. بیشتر این بازی ها، خودپروری را تقویت می کنند و بچه ها هنگام بازی نشان می دهند که بر کارهای روزمره کنترل دارند. این احساس چیرگی بر حرکات، بدن و محیط، ناشی از دست کاری اشیاء کوچک و وانمودسازی با آنها است.

 

مهارت خیال


یکی از با ارزش ترین منابع انسان، برای سازمان دادن و استفاده از اطلاعات پیچیده، خیال است؛ یعنی توانایی مرور ذهنیِ موقعیتی که در گذشته برایش اتفاق افتاده است. ما می توانیم با استفاده از حافظه، بو، تصویر، مزه ها و صداهایی که وجود ندارند را تصور کنیم و به این ترتیب به یادگیری و رشد عقلانی کمک کنیم. بازی های وانمودسازی کودکان تا حد بسیاری، بستگی به توانایی خیال آنان دارد؛ مثلا کودک وانمود می کند یک تکه پارچه، یا یک دمپایی یا پاکت کوچک برنج، بچه ای است که راه می رود، حرف می زند، خودش را خیس می کند یا لبخند می زند. هر چه کودک کارهای خیالی بیشتری انجام دهد مهارت های خیالشان بیشتر کشف می شود. خیال به افزایش قدرت حواس به زندگی بزرگسال، رنگ و بوی خاصی می بخشد زیرا از راه خیال می توانیم بوی غذاهای دلخواه و زیبایی غروبی را دوباره برای خودمان به وجود آوریم.

 

مهارت های کلامی


به نظر می رسد تفکر کودکان، خیلی، مشابه بزرگسالان نیست. کودکان پیش دبستانی، تفکر خود را در قالب واژه ها، عبارت ها، حرکات و صدا، آشکارا بیان می کنند. بنابراین، در وانمودسازی، کودک هر چه را تجربه می کند یا می داند به زبان می آورد. به علاوه، او بیشتر با واژه ها و صداها و عبارات و فریاد، صدایش را تغییر می دهد تا نقش شخصیت های متفاوت را بازی کند و برای سرگرم کردن کودکان بزرگ تر از خودش کارهای بزرگسال را تقلید می کند. آنان با شنیدن جمله های خودشان و حرف های هم بازی های شان، واژه شناسی را تمرین می کنند، راه های جدیدی برای بیان آنها یاد می گیرند و عبارات و تفاوت های ظریف زبان را می آموزند. اگر کودکی به کلمه ای برای توصیف کسی که به فضا می رود ( فضانورد ) یا قایقی که به زیر آب فرو می رود( زیر دریایی ) نیاز داشته باشد، می تواند آن را از بزرگسال یا هم بازی خود بپرسد. او با تکرار کردن لغات با صدای بلند و استفاده از آن در بازی، دایره ی لغات خود را گسترش می دهد.

 

آگاهی از احساسات و هیجان ها


ممکن است کودک در بازی وانمودی، نقش افراد گوناگون را بازی کند یا نقش خود را به نقش پدر و مادر، دکتر یا معلم تغییر دهد. با این کار، او عبارت افراد بزرگسال را تقلید می کند و عواطف و احساس نگرانی بزرگسالان برای کودکان را نیز بروز می دهد. بنابراین، چنین بازی هایی پایه ای برای روحیه هم دردی و دل سوزی می شوند و در آینده نیز به درک ظرایف بیشتری از روابط بزرگسالان منجر می شوند.

 

خلاقیت


بزرگسالان و کودکان خلاق، آگاهی بسیار از دنیای درون و بیرون خود دارند. آنان خود را مسئول وضع خویش می دانند و با جزئیات موجود در محیطشان از قبیل تصاویر، صداها، بوها و اشیاء با شیوه دست کاری و لمس و اکتشاف آنها به راحتی سازش پیدا می کنند. وانمودسازی، راه های نوینی را بر روی انسان می گشاید و توانایی کشف موقعیت جدید و کار با آن در ترکیب های تازه را افزایش می دهد.
تحقیقات نشان داده، مردان و زنانی که در اوایل بزرگسالی پیشرفت و خلاقیت نشان می دهند، در دوران کودکی بیشتر خیال پردازی کرده اند؛ بیشتر، دوستان خیالی داشته اند؛ پدر و مادرشان برای آنان قصه می گفته اند و با آنان پانتومیم بازی می کردند.

 


یادگیری نقش ها در موقعیت های اجتماعی جدید


کودکان، با تغییر از " من بابا هستم " به " من بچه ام " ، "من معلمم" آگاهی خود را از شخصیت های متفاوتی که در اطرفشان می بینند و نیز از وظایف آنان، افزایش می دهند. در نتیجه، در موقعیت های جدید، راحت تر عمل می کنند.

 

 تنظیم کننده: الهام شفیعی فر، کارشناس ارشد روانشناسی کودک


1. دوروتی 1985 ؛ ترجمه انگجی ،1385.

2. آقا عباسی ، 1388.

3. بروان و همکاران ؛ ترجمه برادری ،1380.

 


منابع:
آقا عباسی، یدالله. نمایش خلاق، تهران، نشر قطره.
دوروتی ، ام . جفری؛ کونلی، روی مک؛ هسون سی مون، 1985. بگذار بازی کنم، مترجم لیلی انگجی، 1385، تهران، انتشارات ساوالان.
سینگر، دوروتی جی؛ سینگر، جروم ال، 2001. پرورش خلاقیت به کمک بازی های وانمودی، ترجمه دکتر حمید علیزاده و علیرضا روحی، 1387، تهران، انتشارات جوانه رشد.

 

تصویر امنیتی

تصویر امنیتی جدید

تمام حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به موسسه نورالیقین می باشد

نقل مطلب فقط با ذکر منبع جایز می باشد